PB L 144 van 20230530, blz. 60

Besluit (EU) 2023/1082 van de Raad van 30 mei 2023 betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie tijdens de 107e vergadering van de Maritieme Veiligheidscommissie van de Internationale Maritieme Organisatie moet worden ingenomen wat betreft de wijziging van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee (SOLAS), de Internationale Code voor de veiligheid van hogesnelheidsvaartuigen van 1994 (de “HSC-Code 1994”), en de Internationale code voor de veiligheid van hogesnelheidsvaartuigen van 2000 (de “HSC-Code 2000”), de Internationale Gedragscode voor schepen die in poolwateren varen (de “Zeevaartcode voor het Noordpoolgebied”), het Internationaal Verdrag betreffende de normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst van 1978 (STCW) en de STCW-Code, en van de Internationale Code voor reddingsmiddelen (de “LSA-Code”)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Het optreden van de Unie in de maritieme-vervoerssector moet gericht zijn op de verbetering van de maritieme veiligheid en op de bescherming van het mariene milieu en de gezondheid van de mens.

(2) De Maritieme Veiligheidscommissie van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) zal naar verwachting tijdens haar 107e vergadering (“MSC 107”), van 31 mei tot en met 9 juni 2023, wijzigingen vaststellen van de hoofdstukken II-2 en XIV van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee van 1974 (SOLAS), van de Internationale Code voor de veiligheid van hogesnelheidsvaartuigen van 1994 (de “HSC-Code 1994”) en van de Internationale code voor de veiligheid van hogesnelheidsvaartuigen van 2000 (de “HSC-Code 2000”), van de Internationale Gedragscode voor schepen die in poolwateren varen (de “Zeevaartcode voor het Noordpoolgebied”), van het Internationaal Verdrag betreffende de normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst van 1978 (STCW) en de STCW-Code, en van de Internationale Code voor reddingsmiddelen (de “LSA-Code”).

(3) Het is wenselijk het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen tijdens MSC 107, aangezien de beoogde wijzigingen van de hoofdstukken II-2 en XIV van SOLAS, de HSC-Code 1994 en de HSC-code 2000, van de Zeevaartcode voor het Noordpoolgebied, van het STCW-Verdrag en de STCW-Code en van de LSA-Code een beslissende invloed kunnen hebben op de inhoud van het recht van de Unie, te weten Verordeningen (EU) nr. 1257/20131 en (EU) 2019/10212 van het Europees Parlement en de Raad, Richtlijnen 2002/59/EG3, 2009/45/EG4, 2013/53/EU5, 2014/90/EU6 en (EU) 2022/9937 van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijn 2009/70/EG van de Raad8.

(4) De wijzigingen van hoofdstuk II-2 van SOLAS en van de HSC-Codes 1994 en 2000 behelzen een verbod op het gebruik van blusschuim dat perfluoroctaansulfonzuur (PFOS) bevat bij brandbestrijding op zee. De Unie moet die wijzigingen steunen, aangezien PFOS een schadelijke stof is voor zowel de menselijke gezondheid als het mariene milieu.

(5) De wijzigingen van hoofdstuk XIV van SOLAS en van de Zeevaartcode voor het Noordpoolgebied zullen de verplichte toepassing van sommige bepalingen op vissersvaartuigen mogelijk maken en bepaalde methoden voor het bepalen van de operationele capaciteit van een schip in ijs verplicht stellen als essentieel onderdeel van de reisplanning. Het standpunt van de Unie moet erin bestaan die wijzigingen te steunen, aangezien zij zullen leiden tot een verbetering van de veiligheidsnormen voor niet-SOLAS-schepen die in poolwateren varen.

(6) De wijzigingen van het STCW-Verdrag en de STCW-Code hebben betrekking op het gebruik van elektronische bewijzen krachtens het STCW-Verdrag en de STCW-Code. De Unie moet die wijzigingen steunen, aangezien de digitalisering van STCW-bewijzen het werk zou vergemakkelijken en de administratieve lasten voor vlaggenstaatadministraties, ambtenaren van de havenstaatcontrole en zeevarenden zou verminderen. Deze digitalisering kan bijdragen tot een snellere identificatie van frauduleuze bewijzen.

(7) De wijzigingen van de LSA-Code omvatten nieuwe voorschriften voor ventilatie op reddingsvaartuigen met betrekking tot volledig gesloten reddingsboten. De Unie moet die wijzigingen steunen, aangezien de veiligheidsvoorschriften met betrekking tot de ventilatienormen in volledig gesloten reddingsboten erdoor worden aangescherpt.

(8) De Unie is geen lid van de IMO, noch verdragsluitende partij bij SOLAS, de HSC-Code 1994 en de HSC-Code 2000, de Zeevaartcode voor het Noordpoolgebied, het STCW-Verdrag en de STCW-Code en de LSA-Code. De Raad moet de lidstaten derhalve machtigen het standpunt van de Unie te vertolken.

(9) Het toepassingsgebied van dit besluit moet beperkt blijven tot de inhoud van de voorgestelde wijzigingen, voor zover die wijzigingen gevolgen voor gemeenschappelijke regels van de Unie kunnen hebben en onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie vallen. Dit besluit mag geen afbreuk doen aan de verdeling van bevoegdheden tussen de Unie en de lidstaten,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het standpunt dat tijdens de 107e vergadering (MSC 107) van de Maritieme Veiligheidscommissie van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) namens de Unie moet worden ingenomen, bestaat erin in te stemmen met de wijziging van de hoofdstukken II-2 en XIV van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee van 1974 (SOLAS) en van de Internationale Code voor de veiligheid van hogesnelheidsvaartuigen van 1994 (de “HSC-Code 1994”) en de Internationale code voor de veiligheid van hogesnelheidsvaartuigen van 2000 (de “HSC-Code 2000”), van hoofdstuk XIV van SOLAS en de Internationale Gedragscode voor schepen die in poolwateren varen (de “Zeevaartcode voor het Noordpoolgebied”), van het Internationaal Verdrag betreffende de normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst van 1978 (STCW) en van de STCW-Code, en van de Internationale Code voor reddingsmiddelen (de “LSA-Code”), zoals uiteengezet in circulaire nr. 4658/Rev.1 van de IMO.

Artikel 2

1.
Het in artikel 1 genoemde standpunt dat namens de Unie moeten worden ingenomen, heeft betrekking op de betreffende wijzigingen voor zover die wijzigingen onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie vallen en gevolgen voor de gemeenschappelijke regels van de Unie kunnen hebben. Dat standpunt wordt vertolkt door de lidstaten, die alle lid zijn van de IMO en gezamenlijk optreden in het belang van de Unie.
2.
Geringe wijzigingen in het in artikel 1 genoemde standpunt kunnen worden overeengekomen zonder nader besluit van de Raad.

Artikel 3

De lidstaten worden gemachtigd ermee in te stemmen dat ze in het belang van de Unie gebonden zijn door de in artikel 1 bedoelde wijzigingen, voor zover die wijzigingen onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie vallen.

Artikel 4

Dit besluit treedt in werking op de datum van de vaststelling ervan.
Gedaan te Brussel, 30 mei 2023.

Voor de Raad

De voorzitter

P. Kullgren


  1. Verordening (EU) nr. 1257/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2013 inzake scheepsrecycling, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1013/2006 en van Richtlijn 2009/16/EG (PB L 330 van 10.12.2013, blz. 1).

    (terug)
  2. Verordening (EU) 2019/1021 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 betreffende persistente organische verontreinigende stoffen (PB L 169 van 25.6.2019, blz. 45).

    (terug)
  3. Richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart en tot intrekking van Richtlijn 93/75/EEG van de Raad (PB L 208 van 5.8.2002, blz. 10).

    (terug)
  4. Richtlijn 2009/45/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen (PB L 163 van 25.6.2009, blz. 1).

    (terug)
  5. Richtlijn 2013/53/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2013 betreffende pleziervaartuigen en waterscooters en tot intrekking van Richtlijn 94/25/EG (PB L 354 van 28.12.2013, blz. 90).

    (terug)
  6. Richtlijn 2014/90/EU van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 2014 inzake uitrusting van zeeschepen en tot intrekking van Richtlijn 96/98/EG van de Raad (PB L 257 van 28.8.2014, blz. 146).

    (terug)
  7. Richtlijn (EU) 2022/993 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2022 inzake het minimumopleidingsniveau van zeevarenden (PB L 169 van 27.6.2022, blz. 45).

    (terug)
  8. Richtlijn 97/70/EG van de Raad van 11 december 1997 betreffende de invoering van een geharmoniseerde veiligheidsregeling voor vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt (PB L 34 van 9.2.1998, blz. 1).

    (terug)